Ռենտգեն հետազոտություն

Այսօր ժամանակակից ստոմատոլոգիան հնարավոր չէ պատկերացնել առանց ռենտգեն ախտորոշման: Արեգակ
ստոմատոլոգիական կլինիկայում առկա է հինգերորդ սերնդի JMorita համակարգչային տոմոգրաֆիկ սարքավորում:
Օրթոպանտոմագրություն (ատամնածնոտային հատվածի համայնապատկերային ռենտգեն-նկարահանում) ստոմատոլոգիայի ոլորտում մեծ նշանակություն ունեցող ախտորոշիչ ռենտգենոգրաֆիայի տեսակներից է: Բուժման շատ տեսակներ անհնար է սկսել՝ առանց ախտորոշման այս մեթոդի: Դա իրականացվում է հետևյալ կերպ. ճառագայթման աղբյուրը (ռենտգենյան խողովակը) և դրա ընդունիչը (ժապավենը կամ մատրիքսը) պտտվում են հետազոտվող օբյեկտի շուրջ՝ հակառակ ուղղություններով: Օրթոպանտոմագրությունը անհրաժեշտ է՝ ատամների բուժման, պրոթեզավորման, օրթոդոնտային բուժման ժամանակ, իմպլանտոլոգիայում, վիրաբուժությունում, նույնիսկ ռինոլոգիայում, քանի որ սինուսային խոռոչների հետազոտման համար համայնապատկերն անգնահատելի է:
Այսպիսով, համայնապատկերն ատամնածնոտային հատվածի առողջական վիճակի մասին գրեթե ամբողջական պատկեր կարող է տալ, որն անհրաժեշտություն է ստոմատոլոգիական հիվանդությունների որակյալ ախտորոշման համար:

Համակարգչային տոմոգրաֆիա

Ծնոտի համակարգչային տոմոգրաֆիան ռենտգեն-ախտորոշիչ այլ մեթոդների համեմատ անվիճելի առավելություններ ունի, քանի որ եթե ատամաների սովոորական ռենտգենի ժամանակ կարող ենք ստանալ հետազոտվող օբյեկտի միայն մակերեսային պատկերը, ապա համակարգչային տոմոգրաֆիայի ժամանակ սկանավորվում է ամբողջական եռաչափ օբյեկտ: Համակարգչային տոմոգրաֆիան թույլ է տալիս կարճ ժամանակահատվածում իրականացնել ատամների և սինուսային խոռոչների համակցված հետազոտություն, որոշել ստործնոտային նյարդի տեղայնացումը: Ընդ որում,ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների կիրառման հաշվին ճառագայթման չափը բավականին նվազեցված է ինչը թույլ է տալիս տվյալ հետազոտությունը ծառայեցնել ոչ միայն ախտորոշմանը, այլև բուժման որակի հսկողությանը:

Բերանի խոռոչի հետազոտություն

Բերանի խոռոչը կարևոր դեր է խաղում մարդու օրգանիզմում և շրջակա միջավայրի հետ փոխհարաբերություններում:Բերանիխոռոչում գտնվող միկրոօրգանիզմները մի կողմից նպաստում են սննդի մարսողությանը և վիտամինների սինթեզին, մյուս կողմից ատամների հյուսվածքը վնասող նյութեր են արտազատում: 
Պրակտիկ բժիշկը պետք է կատարյալ տիրապետի ստոմատոլոգիական հիվանդությունների հետազոտությունների մեթոդներին,առաջին հերթին, բերանի խոռոչի և ատամների հետազոտություններին:
Կատարված լիարժեք հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս որոշել ոչ միայն ախտընթացի տեղակայումն ու բնույթը,այսինքն ախտորոշում կատարել, այլև որոշել հիվանդության հետագա ընթացքը, հավանական ելքը: Հետազոտությունների արդյունքների հիման վրա բժիշկն ընտրում է բուժման մեթոդը, այս կամ այն բուժգործողության ցուցումները և հակացուցումները: 
Կլինիկական ստոմատոլոգիայում բերանի խոռոչի հետազոտության մեթոդները ներառում են հիվանդի հետ անցկացվող հարցումը, բերանի խոռոչի և ատամների զննումը, ինչպես նաև հարծնոտային փափուկ հյուսվածքների հետազոտությունը,զոնդով հետազոտությունը, պերկուսիան և պալպացիան :
Ռենտգենոգրամմայի, էլեկտրոդոնտոմետրիայի, լաբորատոր հետազոտությունների վրա հիմնված մեթոդները համարվում են լրացուցիչ մեթոդներ, քանի որ երբեմն հնարավոր է լինում ախտորոշում կատարել նաև առանց դրանց օգնության:
Լորձաթաղանթի և պերիօդոնտի հիվանդությունների դեպքում կիրառում են հետազոտության հատուկ մեթոդներ: